پلپلاسی به معنی پرستو

عید غدیر خم بر شیعیان مبارک

khvir — Thu, 03 Dec 2009 18:51:18 GMT

فَليُبَلِّغِ الحاضِرِالغائِبَ وَالوالِدِ الوَلَدَ الی یُومِ القِيامَة

پس برسانند حاضران غائبان را و پدران فرزندان را تا روز قيامت.

خطابه غدير تنها خطابه ايست که پيامبر خدا (صلی الله عليه وآله) نه تنها شنيدن و دانستن آنرا برای همگان واجب دانسته اند، بلکه رساندنش به ديگران را نيز بر ما تکليف نموده اند و اين امر در مورد هيچ خطبه ديگری از ايشان سابقه ندارد. این خطابه که در واقع آخرين خطابه و وصيت نامه رسول خدا (صلی الله عليه وآله) برای تمامي نسل بشر می باشد

يکي از سنت‎هاي مسلمانان و مخصوصا شيعيان، زيارت قبور پيامبر(صلي الله عليه و آله) و ائم (عليهم‎السلام) و اولياي الهي است که در طول سال به زيارت اين قبور مشرف شده و با پيوند خوردن با فضاي معنوي آن مکان‎هاي مقدس، روح خويش را طراوت بخشيده، از ثمرات و آثار معنوي آن بهره مي‏گيرند و براي رفع مشکلات خويش آن بزرگواران را واسطه قرار مي‏دهند و در بسياري اوقات که با دل‎هاي پاک و فارغ از دنيا به سوي ايشان روي مي‏آورند، حاجت‎هاي خود را گرفته، سرشار از عشق و اميد به زندگي عادي ادامه مي‏دهند.

هرآنکه من مولای او هستم، علی مولای اوست

مهمترین خطبه پیامبر اسلام
پیامبر، پس از جمع شدن تمام حجاج و در زیر خورشید تابان، از یاران خود خواست تا زير چند درخت كهنسال را بروبند و با رویهم گذاردن جهاز شتران منبرى بلند برافرازند، سپس بر فراز منبر برآمد و خطبه اى بدين شرح ايراد كرد:

"ستايش مخصوص خداوند است از او كمك مى خواهيم و به او ايمان مى آوريم و بر او توكل مى كنيم و از شر نفس و بدى كردارمان به او پناه مى بريم ، خدايى كه هدايت كننده اى نيست آنكه رااو گمراه سازد و گمراه كننده اى نيست هر كه را او هدايت كند گواهى مى دهم كه معبودى جزخداى يگانه نيست و محمد بنده و فرستاده اوست."

"من پيش از شما به حوض كوثر مى رسم و شما در كناره حوض بر من وارد خواهيد شد،حوضى كه عرض آن به اندازه فاصله صنعا تا بصرى است ، و در آن جامهايى است از نقره به شماره ستارگان، حال بنگريد كه پس از من با دو ميراث گرانبها چگونه رفتار مى كنيد."

مردى از ميان جمعيت فرياد برآورد: يا رسول اللّه ! آن دو چيز گرانبها چيست ؟
فرمود: يكى از آن دو كه بزرگتر است ، كتاب خداست يك طرفش در دست خدا و طرف ديگرش به دست شماست ، پس آن را محكم نگه داريد تا گمراه نشويد و ديگرى كه كوچكتر است ، عترت و خاندان من است و خداى نيكى كننده آگاه به من خبر داده است كه اين دو هرگز از هم جدا نمى شوند، تا در لب حوض در قيامت به من رسند من هم از خدا همين را خواسته ام، پس شما ازآنها پيشى نگيريد كه هلاك مى شويد و از آنها وا نمانيد كه هلاك مى شويد."

سپس دست على (ع )را گرفت و بلند كرد، آنگاه فرمود: اى مردم! چه كسى نسبت به مؤمنان از خود ايشان سزاوارتر است ؟

گفتند: خدا و رسولش بهتر مى دانند.
فرمود: خدا مولا و سرپرست من است و من مولا و سرپرست مؤمنانم و من نسبت به مؤمنين ازخود ايشان سزاوارترم پس هر كس من مولا و سرپرست اويم ، على مولا و سرپرست اوست." اين جمله را سه بار تكرار كرد.
سپس گفت : "خداوندا! دوستى كن با هر كس كه با على دوستى كند، و دشمنى كن با هر كس كه على را دشمنى كند، دوست بدار هر كس كه على را دوست مى دارد، و دشمن دار هر كس او رادشمن مى دارد، يارى كن هر كس را كه ياريش كند و بى ياور بگذار هر كس تنهايش گذاردو حق را همواره با على بدار هر طرف كه باشد .
اى مردم بايد حاضران، اين پيام را به غايبان برسانند."
چون خطبه نبوى به پايان رسيد امين وحى براى بار دوم نازل شد و او را به اين پيام مفتخر ساخت:
"امروز دين شما را كامل كردم و نعمتم را بر شما تمام كردم و راضى شدم كه اسلام دين شما باشد (اسلام را به عنوان دين براى شما پسنديدم")
پيامبر اكرم(ص) پس از دريافت اين پيام مسرت بخش ، فرمود:"اللّه اكبر! كه دين كامل و نعمت تمام گشت و پروردگارم به رسالت من و ولايت على بعد از من راضى شد" .

التماس دعا

khvir — Tue, 27 Oct 2009 17:14:21 GMT

حسن شاه د ین شرف بخشیده ملک طوس را

شمع آری می کند روشن دل فانوس را

دیده را گفتم که این روشندلی از چیست؟گفت

توتیای خویش کردم خاک پاک طوس را

گشت مدفون جسم پاکش لیک من حیران که چون

در دل قطره نهان کردن اقیانوس را

آن گاه كه درهاى آسمان گشوده شد و پرتوى از نور رخشان امامت بر زمين تابيد، مژده اى شادي بخش، دلهاى زمينيان را فراگرفت وتاريكناى سلطه گرى وهواپرستى، با زايش رهبرى ربّانى ورهاننده، به رسوايى افتاد.
يازدهم ذى القعده سال 148 هجرى كه امام رئوف ما زاده شد، وعلى بن موسى الرضا عليه السلام به عنوان سرچشمه اى از نيكى ومهربانى وهدايت رخ نمود، پناهگاهى پديد آمد كه خدا پرستان را در خود گرد آورد.
زاد روز آن رهبر هشتمين بر شيفتگان حضرتش خجسته باد.

علی بن موسی یا رضا (زاده‌ی جمعه، یا پنج شنبه ۱۱ذی‌الحجه یا ذیقعده یا ربیع الاول سال ۱۵۳ یا ۱۴۸ هجری در شهر مدینه^{[نیازمند منبع]}) هشتمین امام شیعیان است. پدر او موسی بن جعفر هفتمین امام شیعیان و مادرش طبق روایات مختلف نام‌ها، کنیه‌ها و لقب‌های ام البنین، نجمه، سکن و تکتم را دارد. هشتمین پیشوای دینی شیعیان دوازده‌امامی است که توسط مامون الرشید خلیفهٔ عباسی به مرو خوانده و توسط خلیفه در توس مسموم و شهید شد.

مقبره وی در شهر مشهد قرار دارد و سالانه مورد بازدید میلیون‌ها مسلمان شیعه از ایران، عراق و دیگر کشورها قرار می‌گیرد.

کنیه‌ها: ابوالحسن و ابوعلی

لقب‌ها: رضا، صابر، زکی، ولی، فاضل، وفی، صدیق، رضی، سراج الله، نورالهدی، قرة عین المؤمنین، مکیدة الملحدین، کفوالملک، کافی الخلق، رب السریر، و رئاب التدبیر،شمس توس،خورشيد ولايت.

قدسيان بهر سلامش قافله در قافله

عرشيان بهر طوافش كاروان در كاروان

اين وادي قدس است نگه دار ادب

اين عرش مقدس است فاخلع نعليك

خورشيد جهان تا زخراسان سر زد

اندر دل خارجي هزار خنجر زد

از معجزة تو اي امام هشتم

از خشت طلا گل سفيدي سر زد

در طوس جلال كبريا مي بينم

بي پرده تجلي خدا مي بينم

در كفش كن حريم پور موسي

موسي كليم با عصا مي بينم

بار بندند هر دم جانب عرض السماء

بال بگشايند هر گه بر مكان لامكان

ميلاد امام هشتم مبارك

khvir — Sun, 11 Oct 2009 15:46:18 GMT

السلام عليك يا امام جعفر صادق (ع)

حَديثي حَديثُ أبى،وَ حَديثُ أبى حَديثُ جَدى، وَ حَديثُ جَدّى حَديثُ الْحُسَيْنِ، وَ حَديثُ الْحُسَيْنِ حَديثُ الْحَسَنِ، وَ حَديثُ الْحَسَنِ حَديثُ أميرِالْمُؤْمِنينَ، وَحَديثُ أميرَالْمُؤْمِنينَ حَديثُ رَسُولِ اللهِ (ص)، وَ حَديثُ رَسُولِ اللهِ قَوْلُ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ.

سخن و حديث من همانند سخن پدرم مى باشد، و سخن پدرم همچون سخن جدّم، و سخن جدّم نيز مانند سخن حسين و نيز سخن او با سخن حسن يكى است و سخن حسن همانند سخن اميرالمؤمنين علىّ و كلام او از كلام رسول خدا (ص) مى باشد، كه سخن رسول الله به نقل از سخن خداوند متعال خواهد بود.

عصر امام صادق ( عليه السلام )

عصر امام صادق( عليه السلام ) يكي از طوفانيترين ادوارتاريخ اسلام است كه ازيك سواغتشاشها و انقلابهاي پياپي گروههاي مختلف ، بويژه از طرف خونخواهان امام حسين (عليه السلام ) رخ ميداد ، كه انقلاب ابو سلمه در كوفه و ابو مسلم در خراسان و ايران از مهمترين آنها بوده است .
و از ديگر سو عصر برخورد مكتبها و ايدهئولوژيها و عصر تضاد افكار فلسفي و كلامي مختلف بود كه از برخورد امت اسلام با مردم كشورهاي فتح شده و نيز روابط مراكز اسلامي با دنياي خارج ، به وجود آمده و در
مسلمانان نيز شور و هيجاني براي فهميدن وپژوهش پديد آورده بود .
عصري كه كوچكترين كم كاري يا عدم بيداري و تحرك پاسدار راستين اسلام يعني امام ( عليه السلام ) ، موجب نابودي دين و پوسيدگي تعليمات حياتبخش اسلام ، هم از درون و هم از بيرون ميشد .
زمان امام صادق(عليه السلام) ، زمان تزلزل حكومت بني اميه و فزوني قدرت بني عباس بود واين دوگروه مدتي درحال كشمكش و مبارزه با يكديگر بودند .
از زمان هشام بن عبدالملي ، تبليغات و مبارزات سياسي عباسيان آغاز گرديد و در سال 129 وارد مرحله مبارزه مسلحانه و عمليات نظامي گرديد و سرانجام در سال 132 به پيروزي رسيد . بني اميه در اين مدت ، گرفتار مشكلات سياسي فراواني بودند ، لذا فرصت فشار و اختناق نسبت به شيعيان را نداشتند .
عباسيان نيز چون از دستيابي به قدرت در پوشش شعار طرفداري از خاندان پيامبرو گرفتن انتقام خون آنان عمل مي كردند ، فشاري از طرف آنان مطرح نبود . از اينرو اين دوران ، دوران آرامش و آزادي نسبي امام صادق ( عليه السلام ) و شيعيان بود و آن حضرت از اين فرصت استفاده كرده و تلاش فرهنگي وسيعي را آغاز كرد .
پيشواي ششم در چنين دوراني به فكر نجات افكار توده مسلمان ازالحاد وبدبيني وكفر و نيز مانع انحراف اصول و معارف اسلامي از مسير راستين بود ، و از توجيهات غلط و وارونه دستورات دين كه به وسيله خلفاي وقت صورت مي گرفت جلوگيري مي كرد .
اينجا بود كه امام( عليه السلام ) دشواري فراوان در پيش ومسئوليت عظيم بر دوش داشت . امام صادق ( عليه السلام ) در ظلمت بحرانها و آشوبها دنياي شيعه را به فروغ تعاعليم خويش روشني بخشيد و حقيقت اسلام را از آلايش انحرافات وگزند فريبكاران حفظ نمود . او آن قدر فقه و دانش اهل بيت را گسترش داد و زمينه ترويج احكام و بسط كلام شيعي را فراهم ساختكه مذهب شيعه به نام او به عنوان مذهب جعفري شهرت يافت . آن اندازه كه دانشمندان و راويان از دانش امام بهره مند برده واز ايشان حرف و حديث نقل كرده اند از هيچ يك از ديگرائمه نقل نكرده اند .
ليكن طولي نكشيد كه بني عباس پس از تحكيم پاييهاي حكومت و نفوذ خود ، همان شيوه ستم و فشار بني اميه را پيش گرفتند و حتي از آنان هم گوي سبقت را ربودند .
وضع به حدي ناگوار وشد كه همگي ياران امام ( عليه السلام ) را در معرض خطر مرگ قرار مي داد ، چنانچه زبده هايشان جزو ليست سياه مرگ بودند .
امام صادق ( عليه السلام ) كه همواره مبارزي نستوه و خستگي ناپذير وانقلابي بنيادي درميدان فكر و عمل بوده ، كاري كه امام حسين (عليه السلام ) به صورت قيام خونين انجام داد ، وي قيام خود را درلباس تدريس وتأسيس مكتب وانسان سازي انجام داد و جهادي راستين كرد .
رحلت امام را به سبب مسموميت دانسته اند . از ارتكاب اين جنايت را كه منصور درتوان خود نمي ديد به جعفر بن سليمان پسر عموي خويش و والي وقت مدينه محول كرد .
فرزند برومندش امام موسي بن جعفر( عليه السلام ) او را دو جامه سفيد مصري كه درآن احرام مي بست ودر پيراهني مه مي پوشيد ودرعمامه اي كه ازامام زين العابدين(عليه السلام ) به او رسيده بود ، كفن نمود و بر آن نماز خواند واو رادر بقيع در كنار قبر پدربزرگوارش سيد الساجدين( عليه السلام ) به خاك سپرد .
سلام بر او از ميلاد تا ميعاد

شخصيت علمي امام صادق ( عليه السلام )

در دوره امامت امام صادق ( عليه السلام ) مسلمانان بيش از پيش به علم و دانش روي آوردند و در بيشتر شهرهاي قلمرو اسلام بويژه در مدينه ، مكه ، كوفه ، بصره و ... مجالس درس و مناظره هاي علمي داير واز رونق خاصي برخوردار گرديد .
در اين زمان با استفاده از فرصت به دست آمده امام صادق( عليه السلام ) توانست نهضت علمي فرهنگي پدرش امام باقر( عليه السلام ) را ادامه داده و علوم و معارف اهل بيت را بيان كرده در همه جا منتشر كند . سفرهاي اجباري و اختياري امام به عراق و به شهرهاي حيره ، هاشميه و كوفه و برخورد با اربابان ديگر مذاهب فقهي وكلامي نقش بسزايي در معرفي علوم اهل بيت و گسترش آن در جامعه داشت .
در اين شهرها گروههاي مختلف براي فراگيري دانش نزد آن حضرت مي آمدند و از درياي دانش او بهره مند مي بردند . برخورد وي با گروههاي مختلف مردم سبب شد كه آوازه شهرتش در دانش و بينش ديني ، علم و تقوي ، سخاوت و جود وكرم و ...
در تمام قلمرو اسلام طنين انداز شود و مردم از هر سو براي استفاده از دانش بيكران وي رو سوي كنند . در اين دوره علوم و فلسفه ايراني ، هندي و يوناني به حوزه اسلامي راه يافت و بازار ترجمه علوم گوناگون از زبانهاي مختلف به زبان عربي گرم و پررونق گرديد .
همچنين مكتبهاي كلامي و فرقه مذهبي و فقهي در اين عصر پايه گذاري شد .
امام صادق ( عليه السلام ) با تمام جريانهاي فكري و عقيدتي آن روز برخورد كرده و موضوع اسلام و تشيع را در برابر آنها روشن ساخته و برتري بينش اسلام تشيعي را ثابت كرده است .
مناظرات امام صادق (عليه السلام) با اربابان دانشهاي گوناگون چون پزشكان ، فقيهان ، منجمان ، متكلمان ، صوفيان و... بويژه مناظرات وي با ابوحنيفه مشهور و در منابع شيعه و سني ثبت است .
شاگردان امام باقر (عليه السلام) پس از درگذشت آن حضرت به گرد شمع وجود امام صادق( عليه السلام ) حلقه زدند .
امام ( عليه السلام ) نيز با جذب شاگردان جديد به تأسيس يك نهضت عظيم فكري و فرهنگي و بالنده مبادرات ورزيد ، به گونه اي كه طولي نكشيد مسجد نبوي در مدينه منوره و مسجد كوفه در شهر كوفه به دانشگاهي عظيم تبديل شد . درگيري شديد بين بني عباس و بني اميه ، آنان را آن چنان به خود مشغول كرده بود ، كه فرصتي طلايي براي امام صادق ( عليه السلام ) و يارانش به دست آمد .
آن حضرت با استفاده از اين فرصت به بازسازي و نوسازي فرهنگ ناب اسلام پرداخت و شيفتگان مكتب حق از اطراف و اكناف ، از بصره ، كوفه ، واسط ، يمن و نقاط مختلف حجاز به مركز اسلام ؛ يعني مدينه ، سرازير شدند وچون پروانگي دلباخته به گرد شمع وجود امام صادق ( عليه السلام ) تجمع كردند .
امام صادق ( عليه السلام ) هر يك از شاگردان خود را رشته هاي كه با ذوق و قريحه او سازگار بود ، تشويق و تعليم مي نمود و در نتيجه ، هر كدام از آنها در يك يا دو رشته از علوم مانند : حديث ، تفسير ، فقه و كلام ، تخصص پيدا مي كردند .
دردانشگاهي كه امام بوجود آورده بود شاگردان بزرگ و برجسته اي همچون هشام بن حكم- محمد بن مسلم- ابان بن تغلب- هشام بن سالم - مومن الطاق - مفصل بن عمر - جابر بن حيان و... تربيت كرد كه هر يك از آنها شخصيتهاي بزرگ علمي و چهره هاي درخشاني بودند كه خدمات شاياني انجام دادند . به عنوان نمونه هشام بن حكم 31 جلد كتاب و جابر بن حيان بيش از 200 جلد در زمينه علوم گوناگون بخصوص رشته هاي عقلي طبيعي و شيمي كتاب نوشته است و به عنوان بدر علم شيمي مشهور است .
دانشمندان علم حديث شمار كساني را كه مورد اعتماد بوده اند - راويان ثقه - و از آن حضرت نقل كرده اند تا چهار هزار نفر را نوشته اند .
شاگردان دانشگاه امام منحصر به شيعيان نبوده بلكه پيروان اهل تسنن نيز از مكتب آن حضرت برخوردار مي شدند .
بزرگان اهل سنت چون مالي بن انس ، ابوحنيفه ، سفيان ثوري ، سفيان بن عيينه ، ابن جريح ، روح ابن قاسم و... ريزه خوار خوان دانش بيكران او بودند . ابو حنيفه كه دو سال شاگرد امام بود اين دوره را پايه علوم و دانش خود معرفي كرده مي گويد :
اگر آن دو سال نبود " نعمان " از بين رفته بود.

يُسْتَجابُ الدُّعاءُ فى أرْبَعَةِ مَواطِنَ :

فِى الْوِتْرِ، وَ بَعْدَ الْفَجْرِ، وَ بَعْدَالظُّهْرِ، وَ بَعْدَ الْمَغْرِبِ.

در چهار وقت دعا مستجاب خواهد شد:

هنگام نماز وتر، بعد از نماز صبح، بعد از نماز ظهر، و بعد از نماز مغرب.

مَنْ دَعا لِعَشْرَة مِنْ إخْوانِهِ الْمَوْتى لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ أوْجَبَ اللهُ لَهُ الْجَنَّةَ.

هركس كه در شب جمعه براى ده نفر از دوستان مؤمن خود كه از دنيا رفته اند دعا و طلب مغفرت نمايد، از اهل بهشت قرار خواهد گرفت.

التماس دعا

عید مبارک

khvir — Sat, 25 Jul 2009 14:26:39 GMT

سلام خدمت همه دوستان خوب و مهربونم

امیدوارم که حالتون تو این مدت که من نبودم خوب بوده باشه و ایام به کامتون

این ایام شعبانیه رو بهتون تبریک می گم بخصوص روز میلاد مولایم حسین (ع) و روز میلاد آقا ابوالفضل عباس (ع)و نیمه شعبان روز میلاد باسعادت منجی عالم بشریت حضرت مهدی صاحب (ع) را به همه شما عاشقان اهل بیت تبریک می گم

روز جانباز رو به همه جانبازان انقلاب اسلامی بخصوص داداشی خوب خودم مجید آقا تبریک و تهنیت می گم.

با آرز وی که سال دیگه در چنین ایامی جشن ظهور امام زمانمون رو باهم جشن بگیریم

اونای که میرن جمکران برای من هم دعا کنین .

تا دیدار دیگر خدانگهدارتون

التماس دعا

خاطرات کربلا

khvir — Wed, 03 Jun 2009 19:11:18 GMT

بين تموم عشقها ، عشقم فقط حسين بين تموم ذكرا ، ذكرم فقط حسين

در وادي محبت ،‌در بند زينبم من شادم دراين حوالي، چون عبد زينبم من

بار سفر می بندی از نجف با چشم گریون راهی کاظمین می شی راه چه طولانی می شه برات، تا به پابوس دو امامت برسی به کاظمین که می رسی به دیدار امام هفتم امام موسی کاظم (ع) و امام نهم امام جواد (ع) می شتابی ای چشمها یاریم کنید تا خوب این حرم مطهر را زیارت کنم ای پاها یاریم کنید تا به درستی در این راه تا منزل مقصود برسم.

از امامانت خدا حافظی میکنی با دلی سرشار از غم جدایی در دل آرزو میکنی کاش به سامراء بری و عسکرین را هم زیارت کنی اما ...

هنگامی که به زیارت طفلان مسلم میروی دلت میخواد که خدمتگذار این دو طفل باشی مقام این دو به تو میفهماند که هنوز چه کوچکی.

در راه کربلا که قدم میگذاری احساس میکنی هیچ کسی جز تو نیست و تنهایی ، دلت میخواد تو این تنهایی با خدای خودت عهدی بندی و با صدای بلند معبودت رو صدا کنی

خدایا از این همه موهبتی که بر من داشتی تو را سپاس

خدایا مرا لایق دیدار امامم کن

به شهر کربلا که میرسی شب است و هوا غبار غم گرفته و طوفان خاکی برپا.

میگن بمونین و صبح برین به پابوس

اما دلت تو که طاقت نداره تا صبح منتظر بمونه بلند میشی و میری تا با بقیه بری حرم وقتی میری میبینی چند نفر از همراهانت رفتند و تو جا موندی، اما داخل هتل مداح، مداحی میکنه و یکی از کارکنان هتل با دلی پر غم اشعاری میخونه که شاید باید دلت رو اول اینجوری آماده کنی و بعد بری ...

مسئول هتل میگه اگه میرین حرم بیایید برویم ،من راه را نشانتان میدهم و با چند نفر دیگه از زائرین میری .دل تو دلت نیست وقتی چشمت به حرم سقای کربلا میافته بیاختیار گریه میکنی این همه مهربونی به من ؟؟؟؟؟

وای وقتی پا به بین الحرمین می زاری

بين الحرمين ، باورت مي شد يه روزي تو بين الحرمين قدم بزني؟ چه احساس قشنگي ! رفتن به سر منزل مقصود با پاي برهنه وقتي به حرم آقا ميرسي دلت شور و حال ديگهاي داره رفتي جلو ، جلويه جلوي چسبيده به ضريح و ميگي:آقا سلام از يه راه خيلي دور اومدم به پا بوست قبولم كن گرچه كوله بارم پر از بار گناهه اما من نوكرتم آقا ، اومدم هدايتم كني ، اومدم شفاعتم كني، بعد يكي يكي حاجتا ت و رو ميكني .

اون شب موقع برگشتن تنها موندي اما احساس غربت و تنهايي نداشتي، آخه آقا رو داشتي. فردا صبح دوباره حرم ، دوباره بين الحرمين ، چه توفيق زيبايي ،‌ زيارت آقا ابوالفضل ،‌قدم زدن تو بين الحرمين، رسيدن به حرم آقا امام حسين ، تل زينبيه ، بازگو كردن صحنه كربلا ، مصيبتهاي زينب كبري ،‌رفتن بسمت خيمه گاه ،‌ دست چپ و دست راست ابوالفضلالعباس ،‌قتلگاه علي اكبر ، قتلگاه علي اصغر ،‌مقام امام جعفر صادق ،‌ مقام صاحب الزمان و نهر علقمه ، نشستن كنار نهر و گوش دادن به روضه عباس ، راستي اون موقع چه حسي داشتي ؟ خيلي باصفا بود مگه نه ؟ دعا كن قسمتمون بشه يه بار ديگه بريم كربلا ،

اما اينبار نه بي مهدي صاحب زمان(ع)

وقت وداع با مولات دردل مي كني مي گي :

تو آخرش منو مي كشي آقا ،‌ تو بدجوري منو خونه خراب خودت كردي

گفتن دوري و دوستي ،‌نگفتن اينقدر طول بكشه ،‌گفتن كربلا نگفتن آدمو ديونه مي كني

تو كه مارو خو نه خراب كردي ،‌ گفتن هر كي بياد كربلا دلش آروم ميگيره ، نگفتي هر كي بياد دربدر ميشه ، نگفتي هر كي بياد رش رو مي كشي

گفتم ميام كربلا اوني مي شم كه تو خواستي ، نشد ... نشد هر كاري كردم

گفتم كربلا ميام مي شم اوني كه تو گفتي ، نشد ...

گفتم كربلا ميام دولم رو فقط مي دم به آقا ، نشد ...

گفتم كربلا ميام دلم رو ميزارم كنار شش گوشه اش و مي رم ، خودم كه اومدم هيچ ، دلم روكندم و اومدم . كاش قلمم مي شكست و اينجوري نمي يومدم ...

امشب چه شب عجيبيه چه لحظات غمگيني چرا قيافه هاتون غم زده است؟ آخ! امشب شب آخره! تا ميتوني صفا كن شايد ديگه از اين فرصتها گيرت نياد ،‌ چه زود گذشت و تموم شد ،‌ دعاي وداع ،‌لحظه وداع ،

خداحافظ ساقيه خسته دل تو از فاطمه آب از تو خجل

خدا حافظ اي شير خوار رباب خدا حافظ اي ناله آفتاب

خداحافظ اي خيمه پر زدود خداحافظ اي ياسهاي كبود

خدا حافظ اي دامن سوخته به صحرا همه با تن سوخته

التماس دعا

ايام فاطميه تسليت

khvir — Tue, 26 May 2009 19:42:51 GMT

سلام شرمنده دير اومدم

اميدوارم كه حالتون خوب باشه فقط اومدم ايام دهه فاطميه رو بهتون تسليت بگم

يا فاطمه (س) مارا روز قيامت خود شفاعت كن

التماس دعا

خاطرات نجف

khvir — Sat, 14 Mar 2009 12:57:50 GMT

وقتی بهت می گن مسافری و آماده رفتن باش دلت بی قراری می کنه و برای هر چه زودتر رفتن پر می کشه هر لحظه که به رفتن نزدیک می شه دلت تو بی قرارتر بار سفر را خیلی زودتر می بندی و حاضر برای رفتن .

رفتن به سفری که سالها آرزویش را در دلت داشتی ، و حالا لحظه موعود فرا رسیده ، همه جمع شدن و از زیر قرآن ردت میکنند ، همه اشک تو چشماشون حلقه زده و ازت التماس دعا دارن ، و خودت دل تو دلت نیست و بی اختیار اشک روی گونههات جاری می شه.

و وقتی حرکت می کنی برای هر چه زودتر رسیدنت دعا میکنی برای لحظه ای جشمات رو می بندی و بعد با صدای دعا و زیارت عاشورا چشمای پر اشکت رو باز می کنی وقتی به شهر مرزی می رسی رشادت و شهادت رو می بینی تمام اون 8 سال دفاع مقدس رو با تمام وجودت حس می کنی و حالا پا به داخل خاکی می زاری که خیلی ها به خاطرش جان دادند و برای رسیدن بهش یا مهدی و یا زهرا و یا حسین و رمز پیروزیهاشون قرار دادند وقتی پا تو راه نجف می زاری و روستاهای شیعه نشین عراق رو می بینی یه جورای به مسلمان بودنت و شیعه بودنت غرور می کنی و خوشحالی تو چشمات موج می زنه و افتخار می کنی به این همه محبت خدا در حق خودت .

حالا که رسیدی به هتل بهت می گن استراحت و بعد به پا بوس امامت برو ولی خستگی راه برات مهم نیست و برای پابوسی با پا نه،که دو بال در میاری و برای عرض ادب به امام اولت و به دیدار مولای متقیان حضرت علی (ع) پر می کشی تا حرم مطهر.

نمی شه گفت اون لحظه چه حالی داری اشک شوق که طلبت کرد و نیمه لیاقتی که بهت داد تا به اینجا برسی زبونت رو بند میاره که چی بگی ؟ چی می خواستی ؟ چی باید بگی ؟

ناگاه یادت میاد از اونای که التماس دعا داشتن وخواستن که طلب بشن...

سعی می کنی کسی از یادت نره ....

به مسجد سهله که می رسی بیشتر حس می کنی عظمت خداوند یکتا رو ف با خودت فقط می تونی بگی خدایا شکرت...

برای دیدن خانه مولا لحظه شماری می کنی وقتی خانه مقدس مولا رو می بینی که چه کوچک و زیباست و چه پر معنویت اشک بی اختیار روی گونه هات جاری می شه وقتبی قدم به خانه ای می زاری که مولای مهربونت لحظه به لحظه تو اون خونه قدم می زده و زینب و کلثوم با هم حرفها زدند و راز دلها کردند حسن و حسین در آن خانه قد کشیدند و بزرگ شدند عباس جوانمرد رو در کنارت اونجا حس می کنی ، بوی غریب به مشامت می رسه نمی تونی احساس رو با کسی بیان کنی وقتی سر چاه تنهایی های آقا می ری دلت می خواد تو هم سر درون چاه کنی و با چاه راز دل بگی حرفهایی که نمی تونی به هیچکس بگی........

مسجد کوفه و حرفهای که در موردش شنیدی همه جلوی چشمات هست خطبه خواندن امام، معجزات امام ، حرف زدن با اژدها و دکه التشت و ... وهزاران ثووابی که بر ای حضورت تو این مسجد در نظر گرفته شده .

خدایا ممنونتم که بهم لیاقتی دادی که بیام

میثم تمارو هانی ابن عروه و مسلم ابن عقیل رو زیارت می کنی و به پابوس خدیجه اختا عباس و دختر حضرت علی می ری و کوفه شهر ی که حالا خرابه است و دارن می سازنش دوباره

حس و حالت تو زیارت مولا گفتنی نیست و باید هر کی خودش بره امیدوارم خدا همه عاشقان مولا رو به آرزوی دیدن این شهر برسونه

وقتی می ری زیارت دلت می خواد کاش بشه برای همیشه اینجا بمونی لحظه خداحافظی برات خیلی سخته سخت تر از دل کندن از اونی که برای همیشه تو قلبت نگه اش داشتی و باید ازش دل بکنی سخت از همه لحظه های دوری موقع خداحافظی فقط به زبونت این جمله میاد دوباره اجازه بده بیام به پابوست .

و این شهر رو با تمام خاطراتش ترک می کنی و بسوی دیار عشق دیگه ای رهسپار می شی .

التماس دعا

ادامه دارد ........

عيد قربان

khvir — Mon, 08 Dec 2008 19:32:22 GMT

الهم لبيك لبيك لا شريك لك لبيك

اي خدا به من آن مقام ترس و خشيت از جلال و عظمتت را عطا كن كه گويا تو را مي بينم و مرا به تقوي و طاعتت سعادت بخش و به عصبانيتت شقاوتمند مگردان و قضا و قدرت را بر من خير و مبارك ساز تا در خوش و ناخوش مقدراتت آنچه دير مي خواهي بر من زودتر دوست ندارم و آنچه زودتر مي خواهي ديرتر مايل نباشم ، خدايا مرا به بي نيازي در نفس و يقين در قلب و اخلاص در عمل و نور در چشم و بصيرت در دين عطا فرما و به اعضاء و جوارحم بهره مند كن و گوش و چشمم را دو وارث من گردان و بر هر كس به من ظلم مي كند مرا ياري فرما تا انتقام و تسلطم را نمودار ساز و بدان تسلط بر ظالم مرا دلشاد گردان .

اي خدا تو غمهايم برطرف و عيبهايم مستور ساز و از خطاهايم در گذر و شيطانم را بران و ذمه ام برهان و اي خداي من در دنيا و آخرت به من عاليترين درجه را عطا فرما اي خداتو را ستايش مي كنم كه به قدرت كامله مرا آفريدي پس آنگاه شنوا و بينا گردانيدي و تو را ستايش مي كنم كه چون مرا آفريدي ازلطف و عنايتي كه به من داشتي خلقتم را نيكو آراستي در صورتي كه از وجود من بي نياز بودي

خدايا چنان كن سرانجام كار كه تو خشنود باشي و ما رستگار

زندگيتان به زيبايي گلستان ابراهيم و پاكي زمزم

عيدقربان بر شما مبارك

عيد قربان كه پس از وقوف در عرفات (مرحله شناخت) و مشعر (محل آگاهي و شعور) و منا (سرزمين آرزوها، رسيدن به عشق) فرا مى رسد، عيد رهايى از تعلقات است. رهايى از هر آنچه غيرخدايى است. در اين روز حج گزار، اسماعيل وجودش را، يعنى هر آنچه بدان دلبستگى دنيوى پيدا كرده قربانى مى كند تا سبكبال شود.
صدای پای عید می آید. عید قربان عید پاک ترین عیدها است عید سر سپردگی و بندگی است. عید بر آمدن انسانی نو از خاکسترهای خویشتن خویش است. عید قربان عید نزدیک شدن دلهایی است که به قرب الهی رسیده اند. عید قربان عید بر آمدن روزی نو و انسانی نو است.
و اکنون در منايي، ابراهيمي، و اسماعيلت را به قربانگاه آورده اي اسماعيل تو کيست؟ چيست؟ مقامت؟ آبرويت؟ موقعيتت، شغلت؟ پولت؟ خانه ات؟ املاكت؟ ... ؟
اين را تو خود مي داني، تو خود آن را، او را – هر چه هست و هر که هست – بايد به منا آوري و براي قرباني، انتخاب کني، من فقط مي توانم " نشانيها " يش را به تو بدهم:
آنچه تو را، در راه ايمان ضعيف مي کند، آنچه تو را در "رفتن"، به "ماندن" مي خواند، آنچه تو را، در راه "مسئوليت" به ترديد مي افکند، آنچه تو را به خود بسته است و نگه داشته است، آنچه دلبستگي اش نمي گذارد تا " پيام" را بشنوي، تا حقيقت را اعتراف کني، آنچه ترا به "فرار" مي خواند آنچه ترا به توجيه و تاويل هاي مصلحت جويانه مي کشاند، و عشق به او، کور و کرت مي کند ابراهيمي و "ضعف اسماعيلي" ات، ترا بازيچه ابليس مي سازد. در قله بلند شرفي و سراپا فخر و فضيلت، در زندگي ات تنها يک چيز هست که براي بدست آوردنش، از بلندي فرود مي آيي، براي از دست ندادنش، همه دستاوردهاي ابراهيم وارت را از دست مي دهي، او اسماعيل توست، اسماعيل تو ممکن است يک شخص باشد، يا يک شيء، يا يک حالت، يک وضع، و حتي، يک " نقطه ضعف"!
اما اسماعيل ابراهيم، پسرش بود!

صلوات بر ظهور امام زمانم

khvir — Thu, 27 Nov 2008 18:30:18 GMT

شهادت امام جواد (ع) بر دوستداران آن حضرت تسليت باد

سلام به همه مهربونا:

چند وقته خيلي دلم گرفته و قصد داشتم از بي وفايي و غم بنويسم ، اما دستم به نوشتن نمي رفت .

تا اينكه امشب به دعاي كميل دعوت شدم، از حسين و عباسش ، از صبر زينبو استارش از مهدي فاطمه ...شنيدم

چقدر از خودم بدم اومد كه به خاطر غصه اي به اين كوچكي كه خودم توش مقصرم چند روزه مثل ديوانه ها شده ام ...

غمي كه شايد حتي ارزش يه قطره ريختن اشك رو هم نداره

ولي براي فراق امام زمانم مهدي فاطمه اشكي نريخته بودم

منتظر امام زمانم نبودم اي واتاي بر من و غفلت من

اي واي بر من كه يادم رفته بود كه هيچ عشقي بالاتر از عشق بر پروردكارم و پيامبرم و اهل بيتش نيست

اي واي بر من ...

واي بر من كت چند وقتيه خدايم رو از ياد بردم ...

فرازهايي از دعاي كميل :

خدايا از تو درخواست مي كنم به آن رحمت وسيع بي انتهايت كه همه موجودات را فراگرفته است و به توائي ات كه با آن همه چيز را مقهور نموده اي و همه اشياء در مقابل آن فروتن است و هر جيز در مقابلش ذليل و زبون است و به مقام جبروت و بزرگيت كه همه قدرت ها در برابر او مغلوب

است و بعزت و اقتدارت كه هر مقتدري از مقاومتش عاجز است و به عظمت و بزرگيت كه سراسر عالم را پر كرده است ...

خداوندا مرا ببخش و از گناهانم در گذر .. آمين يارب العالمين

دعاي امشب براي سالگرد پسر داييم كه برايم مثل برادري بزرگتر بود برگزار شد .

براي شادي روح پسر داييم و پدرو مادرش و شادي روح پدرم و همه رفتگانتان صلواتي با ذكر فاتحه اي بخوانيد .

التماس دعا

یا ضامن آهو

khvir — Sun, 09 Nov 2008 17:45:18 GMT

حسن شاه د ین شرف بخشیده ملک طوس را

شمع آری می کند روشن دل فانوس را

دیده را گفتم که این روشندلی از چیست؟گفت

توتیای خویش کردم خاک پاک طوس را

گشت مدفون جسم پاکش لیک من حیران

که چون در دل قطره نهان کردن اقیانوس را

آن گاه كه درهاى آسمان گشوده شد و پرتوى از نور رخشان امامت بر زمين تابيد، مژده اى شادي بخش، دلهاى زمينيان را فراگرفت

وتاريكناى سلطه گرى وهواپرستى، با زايش رهبرى ربّانى ورهاننده،

به رسوايى افتاد.
يازدهم ذى القعده سال 148 هجرى كه امام رئوف ما زاده شد،

وعلى بن موسى الرضا عليه السلام به عنوان سرچشمه اى از نيكى ومهربانى وهدايت رخ نمود، پناهگاهى پديد آمد كه خدا پرستان را در خود گرد آورد.

زاد روز آن رهبر هشتمين بر شيفتگان حضرتش خجسته باد.

علی بن موسی یا رضا (زاده‌ی جمعه، یا پنج شنبه ۱۱ذی‌الحجه یا ذیقعده یا ربیع الاول سال ۱۵۳ یا ۱۴۸ هجری در شهر مدینه^{[نیازمند منبع]}) هشتمین امام شیعیان است. پدر او موسی بن جعفر هفتمین امام شیعیان و مادرش طبق روایات مختلف نام‌ها، کنیه‌ها و لقب‌های ام البنین، نجمه، سکن و تکتم را دارد. هشتمین پیشوای دینی شیعیان دوازده‌امامی است که توسط مامون الرشید خلیفهٔ عباسی به مرو خوانده و توسط خلیفه در توس مسموم و شهید شد.

کنیه‌ها: ابوالحسن و ابوعلی

لقب‌ها: رضا، صابر، زکی، ولی، فاضل، وفی، صدیق، رضی، سراج الله، نورالهدی، قرة عین المؤمنین، مکیدة الملحدین، کفوالملک، کافی الخلق، رب السریر، و رئاب التدبیر،شمس توس،خورشيد ولايت